martes, 18 de marzo de 2008

Rafael Isea va con todo en contra del dolar paralelo.

Aquí sus declaraciones de este viernes y desde ya nominada a frase del año 2008.

"Nuestra recomendación al sector especulador que intentó obtener ganancias por la vía de la especulación es que salgan de sus posiciones o van a tener que anotar grandes pérdidas al final del año".

miércoles, 12 de marzo de 2008

La frase del día:
'En el mundo actual se está invirtiendo cinco veces más en medicamentos para la virilidad masculina y silicona para mujeres, que en la cura del Alzheimer. Dentro de algunos años tendremos viejas de tetas grandes y viejos con pene duro, pero ninguno de ellos se acordará para que sirven'.

lunes, 10 de marzo de 2008

En brasil creció 46% la Inversión empresarial

Sao Paulo.- Las inversiones anunciadas por las empresas en enero y febrero de 2008 en Brasil llegaron a unos $53.500 millones, 46% por encima de igual período de 2007, según un informe del banco Bradesco revelado por O Estado de Sao Paulo, dijo AFP.

martes, 4 de marzo de 2008

Refranes Gallegos.

Si vemos lo que han hecho los gallegos en Venezuela desde que llegaron los inmigrantes hace 50 años con una mano adelante y otra atrás, y si vemos como están ahora la gran mayoría y si vemos la situación general de Galicia en comparación con la de nosotros en Venezuela...yo preferiría dejar de andar contando chistes gallegos y analizaría sus refranes los cuales dicen mucho de su idiosincracia. Aquí se los dejo..

A cabra co vicio mete os cornos no cu
A capar apréndese cortando collóns
Andar con pes de la
Aproveitar o farelo e tirar a fariña
A quen Deus non dá fillos, o demo cobre de sobriños
Ata o corenta de maio non te quítelo saio
A muller e a sardiña: pequeniña
Cabalo grande, ande ou non ande.
Cando hai fame non hai pan duro.
Cando o frade dá a ovella, colle a corda e vai por ela.
Can que moito lambe saca o sangue.
Comer e cozar todo é comezar.
Colle fama e deitate a durmir.
As campanas cando tocan, non tocan para os que morren, toca para os vivos, para que de morrer se acorden
Deus dá codias a quen non tén dentes.
De balde andan os cans e levan pedradas.
En abril sai o cuco do cubil
En maio ainda a vella queima o tallo
Entre pau e pau descansa o lombo
Estar na horta e non ver as verzas
Febreiriño rabo torto,cos teus dias vinteoito, se tiveras máis catro, non quedaba can nen gato nen raposo no burato.
Home pequeno, fol de veleno
Na casa do ferreiro, coitelo de pau.
No San Xoan a sardiña molla o pan.
Non se collen as troitas coas pernas enxoitas.
Onde hai fume houbo lume.
Ovella que berra, bocado que perde
O falar non tén cancelas.
O vrao pasou e mallou quen mallou.
O que ardeu,queimouse
O que a pelos se mirou, nunca boa cona probou.
O que mexa, e non bota un peido, é como a gaita sen tamborileuro.
O que non aforra un misto, non aforra un cristo.
O que escarabello manda merda lle acarrexa.
Pór o carro diante dos bois.
Polo San Martiño peóns ao camiño.
Para onde vas boi, que non ares.
Quen fai un cesto, fai un cento.
Quen non chora non mama.
Quen non quere caldo, dúas cuncas.
Quen nunca igrexa veu, á porta dun forno fai a reverencia
Quen nunca tivo un porco e agora tén un porquiño, anda sempre detrás del, chamándolle "quiño, quiño".
Quen ten rabo de palla sempre pensa que llo queiman
Quentarse e non foder, é bota-la carralla a perder.
Quen da pan a can alleo, queda sen pan e sen can.
Sabe mais o demo por vello que por demo
Sempre corre o ouro pró tesouro.
Se non fose polo rabo, empreñaba a burra.
Se unha muller che di que te tires pola ventá, o que tes que facer é percurar a que esteña mais baixa
Son os collóns do crego de San Servando, que sós levan catro bois, tirando
Unha sebe, 3 anos; un can, 3 sebes; un cabalo 3 cans, un home 3 cabalos
Vai a vella morrendo e vai aprendendo"
Viste-me amodo que teño présa
Xente nova e leña verde, todo é fume.
A queimada, receita e conxuro

A QUEIMADA, RECEITA E CONXURO

La Queimada es una bebida hecha en base a aguardiente y azúcar, a la que se le prende fuego y se la deja arder durante cierto tiempo. A su preparación también se le puede agregar: cáscaras de limón, naranja, granos de café.A Queimada no solo es una bebida tradicional galega sino que también constituye todo un ritual debido a que mientras se la prepara se recita un conxuro para alejar embrujamientos y quedar liberado de todo lo malo.

UNHA RECEITA DA QUEIMADA

Ingredientes: Aguardiente, azúcar blanco fino, cortezas de limón y algunos granos de café

Preparación: En un recipiente de barro cocido de vierte el aguardiente y el azúcar, en la proporción de 120 gramos por cada litro de líquido. Se añaden mondaduras de limón y los granos de café. Se remueve y se le enciende fuego, con un cazo en el que previamente habremos colocado un poco de azúcar con aguardiente. Muy despacio, se acerca al recipiente hasta que el fuego pase de uno a otro. Se remueve hasta que el azúcar se consuma.En el mismo cazo se echa nuevamente un poco más de azúcar, esta vez seco, y colocándolo sobre la queimada se mueve hasta convertirlo en almíbar. Se vierte sobre las llamas y, removiéndolo, se espera a que las llamas tengan un color azulado. Continuar hasta que se queme la casi totalidad del alcohol.Se deja apagar y se sirve.

O CONXURO DA QUEIMADA (galego)

Mouchos, coruxas, sapos e bruxas. Demos, trasgos e diaños, espritos das nevoadas veigas. Corvos, pintigas e meigas: feitizos das manciñeiras. Podres cañotas furadas, fogar dos vermes e alimañas. Lume das Santas Compañas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro dos mortos, tronos e raios. Oubeo do can, pregón da morte; fuciño do sátiro e pe do coello. Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello. Averno de Satán e Belcebú, lume dos cadavres ardentes, corpos mutilados dos indecentes, peidos dos infernales cús, muxido da mar embravecida. Barriga inútil da muller solteira, falar dos gatos que andan á xaneira, guedella porca da cabra mal parida. Con este fol levantarei as chamas deste lume que asemella ao do Inferno, e fuxirán as bruxas a cabalo das súas escobas, indose bañar na praia das areas gordas. ¡Oide, oide! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse no augardente quedando así purificadas. E cando este brebaxe baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa alma e de todo embruxamento. Forzas do ar, terra, mar e lume, a vós fago esta chamada: si é verdade que tendes máis poder que a humana xente, eiquí e agora, facede cós espritos dos amigos que estan fóra, participen con nós desta Queimada.

CONXURO DA QUEIMADA (castelán)

Búhos, lechuzas, sapos y brujas. Demonios, duendes y diablos, espíritus de las neblinosas fincas. Cuervos, salamandras y meigas,hechizos de las curanderas. Podridos troncos ahuecados, hogar de los gusanos y alimañas. Fuego de las Santas Compañas, mal de ojo, negros hechizos, olor de los muertos, truenos y rayos. Aullido del perro, anuncio de la muerte; hocico del sátiro y pie de conejo. Pecadora lengua de la mala mujer casada con un hombre viejo. Infierno de Satán y Belcebú, fuego de los cadáveres ardientes, cuerpos mutilados de los indecentes, pedos de los infernales culos, mugido de la mar embravecida. Vientre inútil de la mujer soltera,maullar de los gatos en celo, pelo malo y sucio de la cabra mal parida. Con este fuelle levantaré las llamas de este fuego que se asemejan a las del infierno, y huirán las brujas a caballo de sus escobas, yéndose a bañar a la playa de las arenas gordas. ¡Oíd, oíd! los rugidos que dan las que no pueden dejar de quemarse en el aguardiente quedando así purificadas. Y cuando este brebaje baje por nuestras gargantas, quedaremos libres de los males de nuestra alma y de todo embrujamiento. Fuerzas del aire, tierra, mar y fuego, a vosotras os hago esta llamada:si es verdad que tenéis más poder que la humana gente, aquí y ahora, haced que los espíritus de los amigos que están fuera, participen con nosotros de esta Queimada.
http://www.galespa.com.ar/